Webnieuws Wichelen

Saturday, 7 Dec 2019

Update00:00

You are here: Uitwijkelingen Dorpsgenoten in het buitenland: Hugo Uyttenhove
15
Feb
2007

Dorpsgenoten in het buitenland: Hugo Uyttenhove

Dit is een eerste aflevering van een reeks van verhalen door ex-inwoners van onze deelgemeenten die vertellen waar ze nu wonen, hoe ze daar terecht gekomen zijn en wat ze daar doen. Welke banden hebben ze nog met het dorp waarin ze zijn opgegroeid, en hebben ze nog heimwee en wat herinneren ze zich nog van de vroegere jaren? In deze eerste aflevering komt Dr. Hugo Uyttenhove aan bod die momenteel in de VS woont.

Persoonlijke Gegevens
Geboren op:  25 augustus 1949
Lagere School:  Gemeenteschool Schellebelle en  St .Franciscus College Wetteren
Humaniora:  St. Franciscus College Wetteren
Universiteit State University of New York
Gehuwd: 12 juli 1974 met Kristin Conrad
Kinderen: Kim & Angelina
Woonplaats: Raleigh, NC, USA
Werkzaam: Panda Software NV – Mechelen IT-Sentry, Inc. Raleigh, NC
Hobby's:  Zeilen, Texas Hold’m poker
Laaste film: The Good Sheperd
TV  Desparate Housewifes, Lost
Laatste Boek Seek a Face, John Updike


 

“Zoudt ge graag met een studiebeurs eens een jaar in Amerika gaan leren?” Met die vraag van mijn vader op een avond in de herfst van 1966 terwijl ik mijn huiswerk aan het maken was, begon een toekomst die me nu al jaren in Amerika vindt.

Image

Ik ben opgegroeid in Schellebelle, de oudste van zes kinderen van Dolft Uyttenhove en Zulma Haentjes en woonde op Ertbrugstraat nummer 11. Het St-Fransiscuscollege gaf me de educatieve middelen, en de KSA en het familiegebeuren de sociale middelen om met een sterk gevoel een jaartje Amerika aan te kunnen. .In augustus 1967 ben ik vertrokken naar de staat New York waar ik bij een gemiddeld Amerikaans gezin woonde tot juli 1968. Een bewogen jaar was dat. Naast het wennen aan de high school en het feit dat ik de enige buitenlandse student was, was het land in beweging. Rassenonlusten waren er schering en inslag afwisselend met protesten tegen het beleid van de overheid inzake de Vietnamoorlog. Bobby Kennedy werd vermoord alsook de zwarte leider Martin Luther King.

Ik presteerde redelijk goed in de high school, beter dan op het college in Wetteren, en ik kwam terug met enkele studiebeurzen voor verdere studie op zak. En, ook in België was het niet allemaal van een leien dakje verlopen: de betogingen van de studenten voor een Vlaams Leuven en een regering voortdurend in moeilijkheden. Mijn vrienden studeerden ondertussen verder en dat wilde ik ook wel. Ik dacht dat ik wel op een universiteit in België terecht zou kunnen, maar ik had zonder het toen geldende maturiteitsexamen gerekend. Aangezien ik dat niet gedaan had, kon ik nergens binnen. Ik had gelukkig wat computerervaring opgedaan in de VS en ik kon terecht bij Bull General Electric in Antwerpen en Brussel voor enkele maanden. Ik werkte daarna voor Texaco European Research Center in Gent, en daar was ik operator/programmeur in de afdeling Geophysica. Een volgende uitdaging lag voor de boeg. Ik speelde toen voetbal bij de club van ’t Veer waar we ook bijna wekelijks T-dansant hadden. Ik werkte ook voor de organisatie die de studentenuitwisseling deed en gaf een paar keer per jaar Nederlandse les voor een week aan Amerikaanse wisselstudenten die naar Vlaanderen kwamen. Ik was al sinds mijn 12de bij de muziekmaatschappij en speelde graag klarinet.

Ik liet een nogal drukke periode in Schellebelle achter, maar Amerika en de studiebeurzen lonkten heel sterk. Begin 1971 schreef ik me in aan de Staatsuniversiteit van New York in Cortland (ongeveer 300 km ten NW van New York City). Ik studeerde fysica en daarbij wiskunde en computerwetenschappen. Het ging goed en ik kon zelfs Nederlandse les geven op school: er waren nogal wat Amerikanen die de zomermaanden op de dam in Amsterdam wilden doorbrengen...

Image

Op de universiteit leerde ik mijn toekomstige vrouw Kristin kennen en in 1974 kwam ons hele gezin over voor onze bruiloft in Lockport NY: onvergetelijke weken in de buurt van Niagara Falls. Na het behalen van mijn masterdiploma in juni 1975 studeerde ik verder met mijn professor in Wassenaar in Nederland. Onze dochter Kimberley werd geboren in Dendermonde in 1975, en in mei 1978 promoveerde ik op de Staatsuniversiteit in Binghamton NY, enkele maanden na de geboorte van onze tweede dochter Angelina.
Een paar bezoeken aan Schellebelle leerde me dat de meeste van mijn vrienden ondertussen ook getrouwd waren, dat enkelen van hen zelfs niet meer in Schellebelle woonden. Wat me verbaasde was dat toen al enkele vaste evenementen in ons dorp aan het wegkwijnen waren. Processies, een optocht bij Rerum Novarum, een papierslag, om gebak gaan op oudejaarsdag waren al schaars of niet meer bestaand. Er zouden in de loop van de jaren nog meedere zaken veranderen, hoewel ik merk dat het organisatieleven nog altijd een vaste plaats heeft in onze gemeenschap.

In 1979 begon ik aan een post-doctorale periode op de Universiteit van Delft in Nederland. Uiteindelijk begon ik begin 1980 aan een nieuwe baan als wetenschappelijk medewerker aan de Technische Universiteit van Eindhoven. Dat duurde tot de zomer 1988 waarna we terug naar de VS vertrokken. Ondertussen waren we maandelijks in Schellebelle bij familie en was dat de enige band met mijn geboortedorp. In 1981 was ik ook een bedrijfje begonnen in 1981 in de distributie van software.
Toen de kinderen 13 en 10 jaar oud waren, besloten we terug te keren naar de VS vooral omdat we voor de gezondheid van mijn vrouw een wat warmer klimaat nodig hadden en we ook de kinderen in een High School wensten voor te bereiden op het inschrijven op een Amerikaanse unversiteit. We kozen de hoofdstad van Noord Carolina met een zuiders klimaat met een korte winter van 1 á 2 maanden. Vanaf 1988 groeiden de bedrijven in België en Nederland en was ik genoodzaakt regelmatig naar België terug te keren. Dat hield mijn contacten met de familie in stand, en ook een beetje met Schellebelle. Nadat er in 2000 de Panda Software bedrijven bijkwamen, was het nodig maandelijks in België te zijn. Dat gaf me wat meer tijd voor deelname aan activiteiten in Schellebelle. Geleidelijk kwam ik meer in contact met oud KSA-ers en vrienden en speelde ik ongeveer twee jaar mee met de muziekmaatschappij. Het toneelleven is flink gegroeid in elke deelgemeente en ik had nooit gedacht nog enkele stukken te zien in het onvervalst Schellebels.

In Raleigh hebben we het naar onze zin. De kinderen zijn nu het huis uit: de oudste dochter woont in Ithaca, NY (op ongeveer 20 km van Cortland), en de jongste dochter woont in de buurt van Dallas in Texas. Naast de vele bezoeken in België zijn er nu ook heel wat vliegtuigreizen naar de staten New York en Texas om de kleinkinderen te gaan bezoeken.

Wat brengt de toekomst, blijven we hier voor altijd? We zijn wel verwend met de vele zakenreizen naar België zodat er praktisch geen sprake is van heimwee. We zijn het zowat gewoon geraakt op beide plaatsen. Maar ondanks de soms politieke verschuivingen in dit land, vinden we veel goeds zoals men dat in elk land wel kan vinden. Hebben de lezers vragen, dan graag een email naar h_uyttenhove@hotmail.com De volgende rubriek bevat dan alle vragen en antwoorden.