vrijdag, 22 sep 2017

Update00:00

» Actualiteit Algemeen nieuws Bejaard echtpaar gered door poetsvrouw
30
nov
2010

Bejaard echtpaar gered door poetsvrouw

Serskamp - Paul De Waele (90) en zijn echtgenote Clemence Van Der Stuyft (82) uit de Damstraat in Serskamp werden maandag gered door de poetshulp van het OCMW nadat ze een hele nacht op de ijskoude vloer hadden gelegen na een val. Dat schrijft Het Laatste Nieuws vandaag. De poetshulp kwam maandagochtend langs, hoorde Paul roepen en alarmeerde de hulpdiensten. Paul hield een pak kneuzingen over zijn val toen hij zijn vrouw wou helpen die uit bed was getuimeld. Zij brak haar heup. Maar beiden stellen het goed na hun nachtelijke avontuur en herstellen in het ASZ van Aalst.

Paul en Clemence wonen sinds jaar en dag in hun huisje aan de Damstraat 2. Het koppel is 54 jaar getrouwd en onafscheidelijk. “Er was nauwelijks wat op televisie zondagavond en we besloten om vroeg onder de wol te kruipen”, begint Paul zijn verhaal vanuit zijn ziekenhuisbed in het ASZ. “Ik had het elektrische deken aangelegd en lag al in bed toen mijn vrouw nog even naar het toilet wou. Toen ze uit bed stapte, viel ze en meteen zag ik dat het ernstig was. Ik wou haar onmiddellijk helpen om overeind  te raken maar daarbij gleed mijn pantoffel uit op de gladde vloer. Voor ik het wist lag ik naast haar en kon ik zelf niet meer recht. Ik was ondertussen ook al serieus uitgeput en heb echt alles geprobeerd om hulp te zoeken. Maar alles deed pijn en ik raakte echt niet overeind”, zucht Paul. “De telefoon hing te hoog om erbij te geraken. En zelfs aan de knop van het gasvuur kon ik niet. Dus gebruikte ik het elektrische deken om Clemence warm te houden. De hele nacht lang heb ik pogingen ondernomen om recht te geraken. Met kleine stoeltjes, via de trappen. Maar tevergeefs. Ook aan de sleutels van de deur kon ik niet en roepen heeft ook geen zin. De buren zouden me nooit horen”, aldus Paul. Gelukkig hebben ze met Linda Buyle een trouwe poetshulp van het OCMW. “Ze heeft nog nooit een dag gemankeerd. Elke maandag om 8 uur staat ze aan de deur. Ik wist dus dat ze ook gisteren wel zou komen. Rond half acht ben ik dan naar de gang gekropen aan de zijkant van het huis waar ze haar auto parkeert. Toen ze aan de deur stond heb ik geroepen dat we gevallen waren en niet meer recht raakten. Zij heeft onmiddellijk de hulpdiensten gebeld en we zijn haar er eeuwig dankbaar voor”, weet Paul. Als we Linda om een reactie polsen, laat ze weten dat ze geen lof verdiend. “Iedereen zou dit doen voor mensen in nood”, lacht ze de dankbetuigingen weg. “Typisch Linda”, weet Paul. “Ze wil nooit wat extra en doet alles wat we haar vragen. Ze is een vrouw uit de duizend”. Paul en Clemence stellen het ondertussen redelijk goed. “Mijn vrouw is intussen met succes geopereerd aan haar heup en mijn blauwe plekken zullen ook wel verdwijnen. Ze ligt nog op een andere kamer maar volgende week gaan we gewoon samen naar ons huisje. Zolang we samen zijn en we elkaar wat kunnen behelpen, trekken we onze plan wel. Al ga ik me toch maar zo’n alarmknopje aanschaffen dat we bij ons kunnen dragen”, besluit Paul.